Een echte rijtest doe je niet op de A2 tussen Utrecht en Den Bosch. Die doe je op de Via Aurelia richting Rome, met een aanhanger achter de auto en een impulsieve missie die eigenlijk nergens op slaat. In ons geval, een klassieke rode Autobianchi ophalen in Rome en meenemen naar ons huis in Italië.
Dat werd een reis van duizenden kilometers met de Opel Grandland Plug-in Hybrid. Van Nederland naar Piemonte, van Piemonte naar Rome en weer terug. Inclusief een trailer vol meubels op de heenweg en een knalrode Autobianchi uit 1962 op de terugreis van Rome naar Noord-Italie. Als dat geen praktijktest is, weten wij het ook niet meer.
Op weg naar Italië met bagage voor vijf en een aanhanger
Onze bestemming was Mango, een klein dorpje in Piemonte waar we een huis hebben. Eerst moesten er meubels naartoe. Daarna stond een rit naar Rome op het programma om een klassieke Autobianchi, we noemen haar gekscherend al ‘Nonna’, op te halen die we online hadden gevonden en waar we spontaan verliefd op waren geworden.
Dat betekende ruim veertien uur rijden van Nederland naar Noord-Italië, gevolgd door nog eens 7,5 uur karren naar de Eeuwige Stad. Met een aanhanger achter de auto. En later dus ook weer terug. Bij zulke afstanden ontdek je snel wat echt belangrijk is in een auto. Niet het aantal schermen of sfeerverlichtingskleuren, maar als eerste: de stoelen.
De Opel Grandland beschikt over AGR-gecertificeerde stoelen, een ergonomisch keurmerk waar Opel al jaren mee schermt. Na veertien uur achter het stuur kunnen we bevestigen dat ze daadwerkelijk verschil maken. We stapten uit zonder rugklachten én hadden nog energie over om een aanhanger leeg te halen, dat zegt genoeg.
De Via Aurelia: geen snelle weg, wel karakter
Voor de rit naar Rome reden we via de Via Aurelia. Een van de oudste wegen van Europa, aangelegd door de Romeinen, en op sommige stukken lijkt dat nog zo te zijn. Deze eeuwenoude weg volgt grotendeels de westkust van Italië en slingert langs dorpjes, stranden, heuvels en stukken asfalt die waarschijnlijk al betere dagen hebben gekend. Met een aanhanger achter de auto wordt zo’n route vanzelf een goede test voor het onderstel, de aandrijflijn en je eigen geduld.
Hier liet de Grandland zien dat hij meer is dan een comfortabele gezins-SUV. De combinatie van een 1,6-liter turbobenzinemotor en elektromotor levert samen 195 pk en 300 Nm koppel. Op papier niet spectaculair, zeker niet in een tijd waarin elektrische SUV’s met honderden pk’s strooien. In de praktijk bleek het ruim voldoende.
Ja, soms moesten we wat verder doorhalen om snelheid op te bouwen. Maar ook op hellingen en bij inhaalacties bleef de aandrijflijn overtuigend genoeg presteren. Belangrijker nog: de auto voelde nooit gestrest aan, ook niet met een beladen trailer achter zich.
Verbruik: verrassend netjes
Met een aanhanger achter de auto verwacht je geen wonderen. Toch viel het verbruik ons alleszins mee. Omdat we een open trailer gebruikten, die aerodynamisch minder nadelig is dan een gesloten exemplaar, kwamen we grofweg uit op ongeveer een halve tank extra brandstofverbruik ten opzichte van normaal gebruik. Gezien de afstand, de belading en het terrein vonden we dat een nette prestatie. De brandstoftank meet 55 liter, waardoor je onderweg niet voortdurend op zoek hoeft naar een tankstation.
Rome met een trailer? Succes ermee
Rome is een fantastische stad. Tenzij je er met een grote SUV en een aanhanger moet manoeuvreren. Scooters verschijnen uit het niets, parkeerplaatsen lijken ontworpen voor Fiat 500’s uit de jaren zestig en verkeersregels worden soms meer als suggestie dan als verplichting beschouwd.
Toch bleef de Grandland verrassend handelbaar. Met een lengte van 4,65 meter is hij bepaald niet klein, maar de draaicirkel is prettig compact voor een SUV in dit segment.
De combinatie van camera’s, parkeersensoren en goed zicht rondom bleek geen luxe, maar pure noodzaak. Zeker toen we met trailer en al een steile krappe parkeergarage moesten verlaten. Maar goed, de schattige Autobianchi stond op de trailer, missie geslaagd.
Een gezinsauto moet ook gewoon praktisch zijn
Tussen alle avonturen door blijft de Grandland natuurlijk vooral een gezinsauto. Met vijf personen aan boord, waaronder drie meiden in de leeftijd van 16 tot 19 jaar oud die hun persoonlijke ruimte serieus nemen, bleek de achterbank ruim genoeg. Ook de bagageruimte stelde niet teleur, koffers, boodschappen, zwemspullen en alles wat een vakantie verder meesleept, het paste zonder problemen.
Op de terugweg werd het nog leuker. De inmiddels geslaagde meiden bleven in Italië achter voor hun examenreis en wij vulden de vrijgekomen ruimte in de Opel met Italiaanse kringloopvondsten waarvan we thuis pas zouden ontdekken of we ze echt nodig hadden.
Opladen op Italiaanse zonneschijn, voor nul cent
Het meest Nederlandse onderdeel van deze test speelde zich misschien wel af in Italië. Bij ons huis in Piemonte konden we de Grandland dagelijks opladen met stroom van onze zonnepanelen. Daardoor haalden we vrijwel iedere dag tussen de 75 en 80 kilometer volledig elektrisch bereik. Voor ritjes naar Alba, Bra of Barberesco hoefde de benzinemotor niet aan het werk.
Zonder aanhanger haalden we bovendien gemakkelijk een totale actieradius van ruim 820+ kilometer (brandstof). Daardoor voelde deze plug-in hybride op de terugreis zonder aanhanger soms meer als een traditionele diesel dan als een auto die voortdurend aan een laadpaal moest hangen.
Niet alles ging vlekkeloos
Dus, de Grandland had een paar storingen. Het klimaatsysteem deed af en toe eigenaardig en voorzag ons van een Mediterraan warm klimaat, de achterklep protesteerde zo nu en dan bij het openen, en het simultaan gebruik van CarPlay met iPhone werkte niet altijd naar behoren. De oplossing? Auto uit, auto aan. Reset.
Het is een euvel dat je steeds vaker ziet bij moderne auto’s (niet alleen bij deze dus), software die even zijn hoofd erbij moet houden, of dat dus is vergeten. Irritant, ja. Maar geen dealbreaker. Gelukkig kan software eenvoudig worden aangepast en ge-upgrade worden, dus is dit vaak ook een tijdelijk ding.
Conclusie: eindelijk een testauto die écht getest werd
Veel persritten vinden plaats op zorgvuldig geselecteerde routes waar iedere bocht, lunchstop en fotolocatie vooraf is bedacht. Wij reden met de Opel Grandland PHEV van Nederland naar Italië, over Alpenpassen, langs de Ligurische kust, door de verkeerschaos van Rome en weer terug. Met een aanhanger, en met een knalrode úberschattige klassieke Autobianchi op de trailer.
Na duizenden kilometers kunnen we daarom gerust stellen dat de Grandland vooral uitblinkt als comfortabele reisauto en capabele trekauto. De stoelen zijn uitstekend, de ruimte is royaal, het comfort op lange afstanden overtuigt en de aandrijflijn heeft voldoende reserves voor serieus trekwerk. De software liet af en toe een steekje vallen, maar nergens in deze reis ontstond het gevoel dat de auto zijn taak niet aankon. En als een auto probleemloos en veilig een schattig omaatje op wielen uit Rome naar haar nieuwe huis brengt, dan heeft hij zijn rijtest (of anders gezegd: reistest) wat ons betreft dik gehaald.
Specs: Opel Grandland Plug-in Hybrid (2025)
Motor: 1.598 cc viercilinder turbo + elektromotor
Vermogen: 195 pk / 300 Nm
0-100 km/u: 7,8 seconden
Topsnelheid: 220 km/u
Elektrisch bereik: circa 87 km (WLTP)
Accucapaciteit: 17,9 kWh
Brandstoftank: 55 liter
Gewicht: 1.900 kg
Afmetingen: 4.650 x 1.905 x 1.665 mm
Prijs: vanaf € 44.999
