Nieuwe DS N°7: niet de voor de hand liggende keuze, wel een interessante

Er zijn mensen die blind een Duitse premium-SUV bestellen omdat dat nu eenmaal de “veilige” keuze is. Er zijn ook mensen die liever iets rijden waar je niet op elke straathoek een tweede van tegenkomt, voor die laatste groep is er de nieuwe DS N°7. Want als een merk zich weinig aantrekt van de ongeschreven designregels, dan is het DS wel. Terwijl veel SUV’s steeds hoekiger, groter en bozer lijken te worden, kiest het Franse merk voor een andere route: minder spierballen, meer elegantie.

Badend in het Franse zonlicht oogt de DS N°7 rustig. Geen wirwar aan vouwen en luchtinlaten, maar strakke oppervlakken, verzonken portiergrepen en een daklijn die net genoeg afloopt om de auto iets lichts mee te geven. Aan de voorkant trekt vooral de brede lichtsignatuur de aandacht. De verlichte grille had gemakkelijk een kitscherig detail kunnen worden, maar blijft gelukkig subtiel. Aan de voorkant trekt vooral de brede lichtsignatuur de aandacht, terwijl de strakke achterzijde het ontwerp mooi in balans houdt

DS begrijpt bovendien dat uitstraling verder gaat dan alleen de vorm van de carrosserie. De N°7 is verkrijgbaar in zes kleuren, waarvan ik het nieuwe Silky Green de mooiste vind. Wie de auto een persoonlijker gezicht wil geven, kan kiezen voor een optioneel contrasterend zwart dak of voor de Extended Duo-Tone-afwerking, waarbij het zwart vanaf het dak doorloopt over de motorkap.

Zodra ik instap, zie ik dat DS zichzelf liever vergelijkt met de wereld van mode en interieurdesign dan met die van auto’s. Waar veel premium merken kiezen voor strak, donker en functioneel, zie ik in de N°7 parelstiksels, nappaleer, alcantara, echt essenhout en de kenmerkende Clous de Paris-details. Het doet me eerder denken aan een chic Parijs boetiekhotel dan aan een SUV. Ook het nieuwe X-vormige stuur trekt meteen mijn aandacht. Het is anders dan anders en dat past precies bij DS.

De stoelen zijn uitgerust met verwarming, ventilatie en een massagefunctie. Dat verwacht ik in deze klasse inmiddels ook wel, maar de optionele Neck Warmer kende ik nog niet. Warme lucht langs mijn schouders en nek klinkt als een overbodige luxe, totdat ik merk hoe prettig het eigenlijk is.

De N°7 is bovendien 7 centimeter (hoe toepasselijk 😉) langer dan zijn voorganger en de wielbasis groeide met 5 centimeter. Dat merk ik vooral achterin. Er is meer hoofdruimte dan in de vorige DS7 en dankzij de grotere zijruiten en het panoramadak voelt de cabine heerlijk ruim en licht aan. Ook de bagageruimte is gegroeid, met 620 liter bagageruimte in de Hybrid 145 en 609 liter in de elektrische E-TENSE is er meer dan genoeg plek voor een paar flinke roadtrip door Frankrijk. Klap ik de achterbank neer, dan groeit de laadruimte tot ruim 1.700 liter.

Wanneer ik de deur sluit, merk ik pas echt hoeveel aandacht DS aan comfort heeft besteed. Dankzij akoestisch gelamineerd glas en extra isolatiemateriaal blijven wind- en bandengeluid opvallend ver op de achtergrond. Zet ik vervolgens het optionele FOCAL Electra 3D-audiosysteem aan, dan voelt het alsof de muzikanten niet uit de luidsprekers spelen, maar om me heen staan opgesteld.

Het interieur mag dan uitnodigen om zo lang mogelijk stil te blijven zitten, uiteindelijk ben ik hier natuurlijk gekomen om te rijden. Ik zet ‘Je veux’ van Zaz op,  de N°7 in Drive en laat het hotel achter me.

Voor wie volledig elektrisch wil rijden, is de E-TENSE leverbaar in drie uitvoeringen. De basisversie levert 230 pk en haalt een WLTP-actieradius tot 543 kilometer. Daarboven staat de E-TENSE Long Range met 245 pk, een 97,2 kWh-accupakket en een actieradius tot 739 kilometer (WLTP). Het topmodel beschikt over vierwielaandrijving, 350 pk en een actieradius tot 688 kilometer (WLTP).

Wie liever geen laadkabel gebruikt, komt uit bij de Mild Hybrid 145. Deze combineert een nieuwe 1,2-liter driecilinder turbobenzinemotor met een 21 kW sterke elektromotor, geïntegreerd in een zestraps automaat met dubbele koppeling. Samen zijn ze goed voor 145 pk. Volgens DS rijdt deze versie in de stad tot ongeveer de helft van de tijd elektrisch, zonder dat er ooit een laadkabel aan te pas komt.

Ik stap afwisselend in de Hybrid 145 en de E-TENSE Long Range met 245 pk. Al na de eerste kilometers merk ik dat beide uitvoeringen dezelfde comfortabele DS-signatuur hebben. Ze zijn stil, ontspannen en duidelijk niet ontwikkeld om verkeerslichtsprintjes te winnen. Comfort krijgt hier simpelweg voorrang op sportiviteit.

De E-TENSE Long Range voelt het meest verfijnd. De elektromotor reageert direct op het stroompedaal en dankzij het accupakket in de vloer ligt het zwaartepunt laag. Dat merk ik vooral in lange bochten en op hogere snelheden. De auto voelt stabiel, solide en vooral heel rustig. Hij nodigt me niet uit om hard te rijden, maar juist om ontspannen kilometers te maken.

De Hybrid 145 heeft een ander karakter. Minder stil, iets minder gretig, maar verrassend soepel. In de stad schakelt hij regelmatig ongemerkt over op de elektromotor en op de snelweg werken benzine- en elektromotor mooi samen. Alleen wanneer ik stevig accelereer laat de driecilinder zich duidelijk horen. Zodra ik op snelheid ben, keert de rust weer terug.

Die rust zit niet alleen in de aandrijflijn. Het nieuwe STLA Medium-platform vormt de basis, terwijl de cameragestuurde DS Active Scan Suspension het wegdek leest als een boek. Nog voordat ik een hobbel bereik, heeft de auto zich er al op aangepast. Dat rijdt opvallend comfortabel. En als ik dan toch aansluit in een file, kan ik dat maar beter in alle comfort doen toch?

Ook in het donker merk ik dat DS comfort breder ziet dan alleen een zachte vering. Rond 23.00 uur stuur ik de DS N°7 over smalle, onverlichte Franse landweggetjes. Het zijn van die wegen waar achter iedere bocht zomaar een wandelaar, fietser of ree kan opduiken.

De DS PixelVision-koplampen passen de lichtbundel voortdurend aan de situatie aan. Ze verlichten de weg maximaal zonder tegenliggers te verblinden en sturen in bochten mee, waardoor ik veel verder de bocht in kijk. Samen met Night Vision, dat voetgangers en dieren via een infraroodcamera al detecteert voordat ze volledig door mijn koplampen worden verlicht, zie ik veel eerder wat er om me heen gebeurt.

Na een tijdje betrap ik mezelf erop dat ik helemaal niet meer met de duisternis bezig ben. Pas wanneer ik de auto stilzet en de koplampen uitdoe, besef ik hoe pikkedonker het eigenlijk is. Dat zijn precies van die systemen waarvan ik vooraf denk leuk bedacht. Totdat ik ze in het pikkedonker echt nodig heb. 

Ongeacht de aandrijflijn deelt de N°7 dezelfde premiumfilosofie. De comfort- en veiligheidstechnologieën, zoals DS Active Scan Suspension, PixelVision en Night Vision, zijn op beide aandrijflijnen beschikbaar, afhankelijk van de gekozen uitvoering.

Met een vanafprijs van € 46.400 voor de Hybrid 145 en € 47.000 voor de volledig elektrische E-TENSE speelt de N°7 mee in het premiumsegment, tussen concurrenten als de Audi Q4 e-tron, BMW iX1, Mercedes-Benz EQA, Volvo EX40 en Tesla Model Y. Dat zijn stevige tegenstanders. Toch heb ik niet het gevoel dat DS zich uit de markt prijst. Veel van de luxe waarvoor ik bij sommige concurrenten eerst de optielijst moet openen, zit er al standaard op.

Na twee dagen rijden begrijp ik vooral waar DS het verschil probeert te maken. Niet met de meeste pk’s, de snelste sprint of de grootste schermen. Daar zijn genoeg andere merken al druk mee. DS bewandelt liever zijn eigen weg met comfort, verfijning en een uitgesproken Frans design als uitgangspunt. Misschien is de N°7 daardoor niet de meest voor de hand liggende keuze in dit segment, maar wel een hele interessante.

Fotografie: Choulot Clément