Er zijn auto’s die vooral gemaakt zijn om gezien te worden. Voor een hotel, bij een strandtent of op een boulevard waar je net iets te nonchalant uitstapt met een te grote zonnebril. En er zijn auto’s die je eigenlijk meteen de bergen in wilt sturen. Niet omdat het moet, maar omdat je nieuwsgierig bent: hoe voelt hij als de weg smaller wordt, de bochten scherper en het asfalt ineens een stuk minder perfect? Juist, de nieuwe Mercedes-Benz GLC leek me zo’n avontuurlijke auto.
Portugal heeft genoeg kronkelige wegen om een onderstel serieus aan het werk te zetten. Steile hellingen, onverwachte haarspeldbochten en asfalt dat hier en daar betere dagen heeft gekend. Een SUV van Mercedes-Benz beoordelen zonder bochten is een beetje alsof je wijn proeft zonder hem door te slikken.
Dus hup, de kronkelende bergwegen van de Algarve in. Dat zijn meestal de kilometers waarin een SUV laat zien of hij echt goed is, of gewoon heel goed kan poseren in een showroom.
Terug van weggeweest
Ik ben er even uit geweest, het auto’s testen. Dat merk ik wel. Het is best even wennen dat bijna alles rond het rijden aan het stuur zit. De automaatpook voor Drive, Reverse en Park zit rechts achter het stuur, waar je hem met een klein tikje omhoog of omlaag bedient. In het begin betrap ik mezelf er dan ook op dat ik even moet kijken waar alles zit. Maar na een paar kilometer merk ik dat het eigenlijk verrassend logisch werkt. Het dashboard mag dan futuristisch ogen; het rijden zelf blijft gelukkig heel intuïtief.
Looks: strak design en een dashboard dat graag ‘praat’
Van buiten blijft de GLC herkenbaar Mercedes-Benz: elegant, solide en net sportief genoeg zonder overdreven agressief te zijn. De elektrische versie oogt iets strakker en moderner dan zijn benzinebroertje, met een gesloten grille en aerodynamische lijnen.
Maar het echte spektakel begint wanneer je instapt: het dashboard bestaat grotendeels uit een scherm. Veel scherm. Een scherm over de volledige breedte. Het MBUX Hyperscreen meet namelijk maar liefst 99,3 cm en loopt naadloos door van links naar rechts. De software draait op het nieuwe MB.OS dat alles aanstuurt. Het ziet er erg indrukwekkend uit, hightech, futuristisch en is duidelijk bedoeld om indruk te maken op iedereen die instapt.
Maar… het voelt voor mij in het begin ook een beetje alsof Las Vegas zich heeft verstopt achter het stuur. Navigatie, rijdata, animaties, camerabeelden, apps; het dashboard heeft het allemaal en lijkt overal een mening over te hebben. Wanneer de GLC zegt dat je rechtsaf moet, zie je dat op meerdere plekken tegelijk in het dashboard terug, inclusief camerabeelden met pijlen die letterlijk over de weg geprojecteerd worden. Indrukwekkend, maar af en toe een tikje overenthousiast en daardoor wat afleidend.
Technisch indrukwekkend? Zeker. Maar ergens dacht ik ook: Mercedes, ik heb het gehoord en gezien. We gaan rechts. Waarschijnlijk is dit zo’n systeem waar je na een week niet meer over nadenkt. Maar tijdens een eerste rit vraagt alle techniek aan boord soms net iets meer aandacht dan je misschien zou willen, in ieder geval ik wel. Het infotainmentsysteem draait ondertussen onverstoorbaar door. De menu’s werken snel en logisch, en visueel gebeurt er altijd wel iets. De GLC lijkt je er constant aan te willen herinneren hoeveel hij in huis heeft. Leuk detail: je kunt alles wel naar eigen smaak aanpassen: verschillende thema’s, templates en bijpassende interieurverlichting zorgen ervoor of je wilt dat het dashboard rustig of uitbundig is.
Verder biedt het MBUX Entertainment onder andere video streamen, gamen, werken en videobellen via de in-car App Store. Handig voor lange ritten met kinderen of als je even een serie wilt bingewatchen tijdens het laden. Draadloze Apple CarPlay en Android Auto zijn standaard, en 5G zorgt voor supersnelle connectie.
Als we tijdens het rijden ‘per ongeluk’ het woord Mercedes laten vallen (officieel ‘Hey Mercedes’, maar de spraakherkenning had aan het woord Mercedes al voldoende), dan begint ze ook nog eens terug te praten. “How can I help you?”. Nou, niets eigenlijk, ik had het niet tegen ‘jou’. Laat me gewoon even lekker rijden.
Drive: stil, soepel en verrassend vlot
Onderhuids is deze nieuwe Mercedes-Benz GLC volledig elektrisch en gebouwd op Mercedes’ nieuwe MB.EA-platform. Onder de vloer ligt een batterij van ongeveer 94 kWh, goed voor een actieradius van zo’n 700 kilometer in optimale omstandigheden. Dankzij de 800V-architectuur laadt hij DC tot 330 kW: 10-80% in slechts 22 minuten, of +300 km bereik in 10 minuten.
In de praktijk merk je tijdens het rijden vooral rust. Het is een stille SUV die moeiteloos versnelt wanneer je het stroompedaal indrukt. In de krachtigste uitvoering levert het systeem bijna 490 pk en 800 Nm koppel, dat klinkt indrukwekkend en dat is het ook. Een sprint naar 100 km/u duurt iets meer dan vier seconden, wat eerlijk gezegd sneller is dan de meeste elektrische bestuurders ooit nodig zullen hebben, maar het voelt toch stoer genoeg om te melden.
Op de slingerende Portugese bergwegen merk je vooral hoe soepel alles verloopt. Even een trage auto inhalen? Geen probleem. Komt er een tegenligger iets buiten de bocht, dan reageert de auto snel genoeg om uit te wijken. Wat me misschien nog het meest verraste, is het onderstel. Voor een SUV van dit formaat en gewicht voelt de auto opvallend lichtvoetig. De demping is uitstekend en de auto blijft stabiel, ook wanneer de bochten elkaar snel opvolgen. Heerlijk ontspannen tijdens een lange (berg)rit.
Comfort: een rijdende lounge
Waar Mercedes-Benz al jaren goed in is, merk je hier ook: comfort. De stoelen zijn uitstekend. Na een paar uur rijden stap je nog steeds relaxed uit, wat bij sommige SUV’s niet vanzelfsprekend is. Optioneel krijg je stoelventilatie, massage en een audiosysteem (Burmester 3D surround met 15 speakers) dat van de cabine een soort privéconcertzaal maakt. Het interieur voelt daardoor eerder als een comfortabele lounge dan als een traditionele cockpit. Het Sky Control panoramadak versterkt het lounge-gevoel nog even wat meer, door met één tik transparant of mat te worden.
Ook praktisch is hij: de bagageruimte bedraagt ruim 570 liter, en onder de motorkap zit nog een kleine frunk voor sinaasappels, laadkabels of bijvoorbeeld je beautycase.
Na een paar uur rijden van kustweg tot bergpas voelt de elektrische GLC als een SUV die precies weet wat hij wil zijn. Comfortabel, stil en technisch indrukwekkend.
Value for money: premium, maar wel logisch
De elektrische GLC zit duidelijk in het premium segment en deelt zijn doelgroep met die van de nieuwe BMW iX3 (Neue Klasse), Polestar 4, Audi Q6 e-tron en nieuwe Volvo EX60. Dat betekent ook een vanafprijs van zo’n €75.000 (exclusief luxe pakketten en extra opties) heeft, dat daarbij hoort.
De Mercedes-Benz GLC 400 4MATIC die ik reed kwam met AMG Line Plus pakket en nog vele extra’s. In Nederland start die vanaf €77.007, maar met alle opties, en geloof me, dat is nog niet eens alles, loopt de prijs van mijn testauto al snel zo’n €15.000 op. Het totaalbedrag kan dan zomaar eens op een flinke som komen te staan.
Wat Mercedes-Benz hier tegenover zet is een SUV die vooral probeert alles goed te doen. Comfort, technologie, prestaties en dagelijkse bruikbaarheid zitten allemaal op een heel hoog niveau.
Deze auto richt zich op bestuurders die premium willen rijden, maar ook bewust kiezen voor elektrisch. Hij is veelzijdig: stadsverkeer, lange vakanties, bergpassen, alles lukt tamelijk moeiteloos. Ja, alle techniek zit verstopt in het intens grote digitale dashboard en heeft soms de neiging iets te enthousiast te zijn, maar zodra de weg begint te kronkelen en het onderstel zijn werk doet, vergeet je dat snel. En dat is misschien wel het grootste compliment dat je een auto kunt geven.
Voor wie op zoek is naar een auto die je elke dag geruststellend laat glimlachen, stil laat cruisen naar je afspraak of moeiteloos laat accelereren op de snelweg, is dit een overtuigende keuze. De 2026 Mercedes-Benz GLC Electric is niet zomaar een nieuwe SUV; het is een fijne mix van vrijheid, luxe en bewust rijden.
