De nieuwe Hyundai Ioniq 9, een zevenzitter met een accupakket van 110,3 kWh en een WLTP-actieradius tot 620 kilometer. Een rijdende loft op wielen waarin je verstoppertje kunt spelen. Ik tel in het Koreaans af tot tien, “Hana, dul, set, wie niet weg is, is gezien, ik kom!”.
De Hyundai Ioniq 9 is een lel van een auto. Geen subtiele verschijning die zich onopvallend tussen de Volvo’s en BMW’s in mijn straat nestelt. Ik moet zelfs goed zoeken naar een parkeerplek waar die enigszins in past. Dit is het type auto waarvan buren hun gordijn een centimeter verder openschuiven.
Looks: van wie is deze auto?
“Wat een bijzonder mooie auto!”
“We waren al benieuwd wie hierbij hoorde.”
Mijn testauto was uitgevoerd in een diep donkerblauw dat tegen zwart aan schuurt, met een donkerpaarse gloed in het avondlicht. Een kleur die je het gevoel geeft dat je iets kostbaars bestuurt. Hyundai levert hem in zestien kleuren, wat opmerkelijk veel is in EV-land. Kia doet er namelijk negen.
Het design is duidelijk anders dan dat van zijn room mate, de Kia EV9. Waar de EV9 wat hoekiger en futuristischer oogt, voelt de Ioniq 9 vanbuiten meer Frans aan, met vloeiende lijnen en een unieke, luxe uitstraling.
Dan het interieur van mijn testauto. Dat is wit, tijdloos wit. Strakke lijnen, zachte materialen, hemelblauwe sfeerverlichting. Het voelt alsof je een Zweeds designhotel binnenstapt (dus geen Franse), in plaats van een gezinsauto.
Is deze interieurkleur praktisch als je een gezin van zes of zeven hebt? Absoluut niet. Eén chocoladekoekje en je bent je onschuld kwijt. Ik verwacht dan ook niet dat dit de meest aangekruiste optie wordt in het bestelformulier, maar mooi vind ik het wel. En soms mag iets ook gewoon mooi zijn, zeker als testauto.
Drive: ik zweef
Ik reed de Hyundai Ioniq 9 Lounge 7-zits AWD+, dat betekent vierwielaandrijving, een lekker vermogen en vooral heel veel rust.
Wat me het meest verbaasde, was hoe boterzacht hij rijdt. Dit is een stille hogesnelheidstrein die over strak asfalt glijdt. Geluidsarm. Soepel. Zelfverzekerd. Meerdere keren vroeg ik me dan ook hardop af: is dit wel een Hyundai?
De 110,3 kWh batterij is een flinke knaap. In theorie kom je tot 620 kilometer ver, afhankelijk van uitvoering en wielen. In de praktijk hangt het natuurlijk af van je rijstijl, de temperatuur en hoeveel mensen en spullen je meesleept. Ik had de temperatuur niet mee, -5 tot 3 graden, en verbruikte zo’n 26,2 kWh per 100 kilometer. Dat is niet zuinig, al had ik dat eerlijk gezegd ook niet verwacht. Hij is zwaar, dat merk je. En hij is niet de efficiëntste in zijn klasse.
Wat fijn is, is dat je het karakter van deze reus kunt aanpassen via de verschillende rijmodi. In Eco houdt hij zich in en rijdt hij rustiger, ideaal als je elke kilometer toch nog een beetje wilt uitknijpen. In Normal is hij precies wat je wilt dat hij is: comfortabel en in balans. Sport maakt hem alerter, met een directere gasrespons en net wat meer pit, verrassend leuk voor zo’n grote zevenzitter. En dankzij AWD is er ook een Snow-modus die alles wat kalmer maakt wanneer het glad op de weg is, geen overbodige luxe bij winterse temperaturen.
Comfortabel? Absoluut. De acceleratie is soepel en direct, zoals je van een EV verwacht. Geen drama, geen schokkerigheid. Gewoon gaan. Ook op de snelweg voelt hij stabiel. De lange wielbasis van 3,13 meter helpt daarbij.
Een pluspunt dat niet elke EV SUV nodig heeft, is de trekcapaciteit. Hij kan serieus wat gewicht aan zijn haak hangen. Caravan, paardentrailer, boot. Het trekgewicht bedraagt 2.500 kg geremd. En dat voor een elektrische zevenzitter, dat is best bijzonder. Al verwacht ik niet dat je dan in één ruk naar St. Tropez rijdt met je sleurhut.
Aantekeningen? Hij is zwaar en groot. Dat voel je bij stevig remmen en in krappe bochten. En hij is niet extreem efficiënt voor zijn formaat. Je koopt dan ook geen stadsautootje, je koopt een patchwork-familie-auto om van a naar b te komen.
Comfort: “Hallo, is iemand daar?”
Ruimte, dat is het sleutelwoord. Met alleen de derde zitrij neergeklapt heb je meer dan 1300 liter bagageruimte. Met alle zitplaatsen in gebruik blijft er nog steeds zo’n 620 liter over. Dat is meer dan sommige middenklasse SUV’s bieden zonder extra zitrij. De Ioniq 9 kan ik dus met een gerust hart afvinken als pakezel.
Achterin zitten is geen straf. Zelfs op de derde rij kun je als volwassene nog fatsoenlijk zitten. Geen knieën in je nek, geen strafbankje. Kinderen kunnen hier verstoppertje spelen. Ik overdrijf niet, de ruimte is immens en de stoelen op de tweede zitrij kunnen automatisch naar voren worden geschoven voor meer beenruimte achterin.
Voorin word je verwend met een groot digitaal display, overzichtelijke bediening en fijne stoelen. Alles voelt degelijk. Niet schreeuwerig hightech, maar heel 2026.
Dan de ADAS-systemen. Hyundai heeft zijn zaken op orde. Adaptieve cruise control, rijstrookassistentie, dodehoekwaarschuwing en een 360 graden camera. De auto kijkt met je mee zonder dat hij het stuur uit je handen trekt. Het voelt ondersteunend, niet betuttelend.
Een leuke gimmick is de UV-sterilisatievak met UV-C LED-verlichting in het middenconsole van het dashboard, Hierin stop je je vette zonnebril of plakkerige legoblokje van je kind en binnen enkele minuten is het gedesinfecteerd. Handig voor mensen met smetvrees.
Vergeleken met de Kia EV9 voelt de Hyundai Ioniq 9 ruimer en stijlvoller. De EV9 heeft ook een frunk, net als de Hyundai, maar qua bagageruimte wint de Ioniq 9 overtuigend als het gaat om zeven personen plus bagage. Beide zijn leverbaar met AWD en technisch zitten ze dicht bij elkaar. Toch voelt de Hyundai net wat rustiger in zijn design en interieurbeleving.
Een praktische feature die ik nog moet noemen, is V2L, Vehicle-to-Load. De Ioniq 9 kan, net als de EV9, stroom leveren aan externe apparaten. Handig als de nood aan de man komt, of als je spontaan een espressomachine, elektrische barbecue of laptop wilt aansluiten tijdens een weekend weg. Even geen stroom op locatie? Dan wordt jouw Hyundai dus gewoon een rijdende powerbank.
Volledig bi-directioneel laden, waarbij je ook stroom kunt terugleveren aan huis of het net, zoals bij de Kia EV9 kan staat ook voor de Ioniq 9 gepland (er wordt nu nog getest in de fabriek). Voor nu kun je dus wel apparaten voeden, maar nog niet je hele huishouden.
Value for money: alles opgeteld
De Hyundai Ioniq 9 is niet goedkoop. Dit is een auto voor gezinnen die maximale ruimte willen zonder concessies te doen aan comfort en uitstraling. En daar hangt een stevig prijskaartje aan.
Krijg je waar voor je geld? Dat hangt af van je referentiekader en je wensen.
Zoek je maximale ruimte, elektrische aandrijving, zeven volwaardige zitplaatsen en een flinke dosis luxe, dan is de Ioniq 9 een van de weinige auto’s die alles in één pakket aanbiedt. Vergeleken met andere elektrische zevenzitters zoals de Volvo EX90 staat hij sterk als het gaat om binnenruimte en praktische inzetbaarheid.
Je krijgt een enorme binnenruimte, zelfs op de derde zitrij, een comfortabele en stille rijervaring, een grote batterij met meer dan voldoende actieradius en een interessante trekcapaciteit. Daarbij komen uitgebreide veiligheids- en assistentiesystemen, een stijlvol en onderscheidend design en praktische technologie zoals V2L.
Tegelijkertijd moet je rekening houden met zijn formaat. Hij is groot, en in krappe parkeervakken of sommige Q-park parkeergarages is dat echt even slikken lijkt me (ik heb het niet geprobeerd). Hij is zwaar, niet de zuinigste in verbruik, en het witte interieur is prachtig maar oh-zo kwetsbaar. Gelukkig zijn er ook meer hufter-proof kleuren beschikbaar.
Onder de streep koop je met de Hyundai Ioniq 9 geen rationele budgetkeuze, maar een statement. Een elektrische gezinsauto die bijna alles kan, zolang jij bereid bent daarvoor te betalen.
Mijn tijdelijke zevenzitter kostte inclusief alle belastingen 82.490 euro. Vergelijkbaar dus met een all-inclusive Kia EV9. De vanafprijs van 65.995 euro ligt echter een stuk lager, maar dan heb je ook een stuk minder zetels en luxe-opties.
Estimated reading time: 9 minuten
